Bu şiir, gelmesini büyük sabır ve heyecan ile beklediğim 15 yaşımda 15 yaşım için yazılmıştır .Üzerinden 10 yıl geçtikten sonra bu şiire bakıp o günleri hatılamak güzel…Adg’ye hediyem olsun…
Zaman her şeye caredir denilen zaman,
Bir gün gelir uçar gider.
Şaşkın bırakır insanı ne gelir elden.
Şöyle dönüp geriye baktığın zaman,
Sen mi yaşadın bunları bunca zaman?
Ne cabuk gecti 15 yıl ne cabuk.
Bu gün 15 yaşındayım.
Belki bir 15 yıl daha yaşayacağım.
Belkide yaşamadan göçüp gideceğim.
Dünyada her şeyimi bırakıp,
Ben benligim ile gideceğim.
Belki bu benliğim ateşi hak edecek.
Kimbilir belkide kurtuluşu!
Bu diyardan birgün gelecek,
Sessizce göçüp gideceğim.
Evet ölmek de var.
Hacer Nazan Toy
1996
Pazartesi, 25 Eylül 2006 11:44 pm
Yahu sessizce göçüp gideceğini de nerden çıkardın Nazan :) Ben gerekli tantanayı yaparım, dont worry (frenkçeeeeee)
Şu şiiri yazan 15lik Nazanı bulup yanaklarını sıkmak isterdim…
Kendine 30 yıllık bir ömür biçmişsin, 10 yılını yaşadın, kaldı 5 yıl :)
Dünyada her şeyini bırakıp benliğin ile gideceksin demek. Ay bir de ben çıkarsam 15lik şiirlerimi, hep beraber güleriz :) Adg Dayı, izin var mı benim 15lik şiirime:)
Pazartesi, 25 Eylül 2006 11:57 pm
Onbeş yaşında bir şairi ağırlamak ne güzel :) Ölümü farkedişin makul bir yaşı sayılabilir yaşı onbeş. Tebrik ederim, o yaşta o noktaya varmak herkesin işi değil.
_____
Yollardagezer,
onbeşlik değil, varsa beşliklerini de beklerim. Memnun olurum…
Salı, 26 Eylül 2006 12:06 am
İnanmayacaksın ama ben sadece şiir yazmazdım, bir de onları bestelerdim:) Ah aklımda kalsaydı bir video hazırlardım burası için, hem söyler hem deniz kenarında bi kayanın üstüde elim çenemde poz verip söylerdim şarkımı:)
Salı, 26 Eylül 2006 1:12 am
Zamanın akıp gidişinin seyrinde çok şiirler sığınacak kadar boşluklar var. Ama bunları görmeden atlayıp geçyoruz soluk alıp verme arası gibi görerek.
Hacer öyle yapmamış, kayıt tutmuş. Keşke her anın kaydını tutsak da zamanın geçip giidşini böyle kısa görmesek. Zamanın içine bükülme noktaları yerleştirip derinine büyütsek, kısalığını yalan çıkarsak…
Ben isterdim bunu yapmayı…Başlayıp da bir ok gibi devam ettiğine inanamadığım suya benzettiim zamanı avucumda tutmaya çalışırsam akıp gidiyor ona bakıp da yazmalıyım, kayıt tutmalıyım, ona kendi rengimdenm iz bırakmalıyım, onu içmeliyim, onu sunmalıyım, onu yağmur edip de başımdan aşağı yağdırıp arınmalıyım… Zaman budur ve ancak şiirleştirerek yaşayınca böyle olduğu anlaşılır.
Çarşamba, 27 Eylül 2006 7:55 am
Yaş 15, yolun bilmem kaçı eder?
Sormasak artık bu soruyu, ne çıkar? Sormayalım…
Cahit Sıtkı da 35 yolun yarısı demişti, ama 46 yaşında gitti.
Demek yarısı etmiyormuş, demek yolun yarısı diye bir şey yok..
Yalnızca yol var, bütün halde, tüm parçalanışlardan azat olmuş bir yol…
Ömür denilen şey 3 günlük denmiş kısaca: Dün, bugün, yarın…
Önemli olan ânı yaşamak, ibn-ül vakt olmak…
Ölüm düşüncesi hayatı anlamlı kılıyor, ya ölmeseydik!..
Hayatı ve ölümü yaratan Allah’a hamdolsun…
Selamlarımla…
Pazartesi, 9 Ekim 2006 6:54 pm
s.a. kardeşim günün mübarek olsun, ramazanın bereketli ve feyizli olsun. Rabbimiz hayırlı hizmetlerinde hayırlı başarılar ihsan etsin.
agd anadolu gençlik derneği ise ne mutlu sana
ne mutlu milli görüş taşının altında elleri bulunanlara
selam sevgi ve muhabbetlerimle
Allaha emanet ol